งานวิจัยของคอนซูเมอร์แอฟแฟร์ส เผยแพร่เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2026 ระบุว่า การมีรายได้อย่างน้อยปีละ 100,000 ดอลลาร์ ไม่สามารถรับประกันว่าจะใช้ชีวิตได้อย่างสบายอีกต่อไป เพราะในหลายๆ เมืองนั้น รายได้ที่ “ดูว่ามหาศาล” นี้ อาจเพียงพอแค่ประคองตัวเท่านั้น

“แม้จะมีรายได้ถึงระดับหนึ่งแสนดอลลาร์ แต่เงินไม่ได้กลายเป็นรายได้สุทธิทั้งหมด ส่วนหนึ่งมาจากอัตราภาษีของรัฐและท้องถิ่นที่ต่างกันทั่วประเทศ เมื่อรวมกับค่าที่อยู่อาศัยและค่าครองชีพประจำวัน ก็สามารถกัดกินรายได้สุทธิให้หดหายได้รวดเร็ว” งานวิจัยระบุ

ทั้งนี้ ทีมนักวิจัยของคอนซูเมอร์แอฟแฟร์สได้วิเคราะห์อัตราภาษีของร้อยเมืองใหญ่ในสหรัฐ และใช้ข้อมูลดังกล่าวเทียบเคียงเพื่อประเมินรายได้แท้จริงของผู้มีรายได้ปีละ 100,000 ดอลลาร์ 

ผลการศึกษาพบว่า รัฐแคลิฟอร์เนีย มีอันดับไม่ดีนักในด้านความสามารถในการ “ยืดรายได้” เพราะแปดในสิบเมืองที่มูลค่าจริงของรายได้หกหลักต่ำที่สุด อยู่ในรัฐนี้ คือ

1 ซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย
2 โอ๊คแลนด์ แคลิฟอร์เนีย
3 นิวยอร์ก 
4  เออร์ไวน์, อนาไฮม์, ซานตาอาน่า, ลองบีช และลอส แอนเจลิส
9 โฮโนลูลู ฮาวาย
10 ซานโฮเซ่ แคลิฟอร์เนีย

นักวิจัยระบุว่า เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนียเหล่านี้ รายได้ปีละ 100,000 ดอลลาร์ จะมีอำนาจซื้อจริงต่ำกว่า 66,000 ดอลลาร์หลังปรับตามภาษีและค่าครองชีพแล้ว ถือว่าต่ำกว่าเมืองที่มีอำนาจซื้อสูงสุด คือเมืองลาเรโด รัฐเท็กซัส ถึงกว่า 20,000 ดอลลาร์

ผลวิจัยสรุปว่า ในบางเมืองที่ค่าครองชีพและภาษีสูง ทำให้รายได้หกหลัก “หดเหลือเพียงเศษเงิน” ส่งผลให้เกิดความแตกต่างชัดเจนระหว่างรายได้ก่อนหักภาษีกับอำนาจซื้อจริง

ส่วนกลุ่มเมืองใหญ่ที่รายได้ 100,000 ดอลลาร์มีอำนาจซื้อสูงที่สุดของประเทศ ได้แก่เมืองลาเรโด เท็กซัส, เอลปาโซ เท็กซัส, ลับบ็อก เท็กซัส, คอร์ปัสคริสตี เท็กซัส, เมมฟิส เทนเนสซี่, ซานอันโตนิโอ เท็กซัส, นิวออร์ลีนส์ ลุยเซียน่า, ทัลซา โอคลาโฮม่า, วิชิตา แคนซัส และฟอร์ดเวย์น อินเดียน่าโดยนักวิจัยระบุว่ารายได้ 100,000 ดอลลาร์ของประชากรในเมืองนี้ จะมีมูลค่ามากกว่า 80,000 ดอลลาร์.

สามารถตรวจสอบผลการวิจัยฉบับสมบูรณ์ได้ที่นี่ (คลิก)