เอพี รายงานเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2026 ว่า หลุมอุกกาบาตที่เพิ่งค้นพบบนดวงจันทร์มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 728 ฟุต และลึกสูงสุดราว 141 ฟุต ถือเป็นหลุมจากการพุ่งชนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่พบว่าเกิดขึ้นในระบบสุริยะในยุคปัจจุบัน โดยนักวิจัยประเมินว่าเหตุการณ์ขนาดนี้อาจเกิดขึ้นเพียงประมาณทุก 132 ปี

ยาน Lunar Reconnaissance Orbiter หรือ LRO ของนาซา ถ่ายภาพพื้นที่ดังกล่าวบนด้านใกล้ของดวงจันทร์ไว้ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2024 หลังเกิดการชนจากชิ้นส่วนของดาวเคราะห์น้อยหรือดาวหาง แต่ภาพดังกล่าวเพิ่งถูกค้นพบจากข้อมูลจำนวนมหาศาลในเดือนสิงหาคม 2025 ก่อนจะมีการถ่ายภาพละเอียดเพิ่มเติมและยืนยันผลในต้นปี 2026

หลุมนี้ได้รับการตั้งชื่อตาม โธมัส แม็กเก็ตชิน อดีตผู้อำนวยการ Lunar and Planetary Institute และมีใหญ่กว่าหลุมที่เคยค้นพบประมาณ 3 เท่า

แรงกระแทกยังทำให้ฝุ่นและดินบนผิวดวงจันทร์กระจายออกไปไกลกว่า 66 ไมล์ และเกิดบริเวณที่มีอุณหภูมิต่ำกว่าปกติรอบหลุมกว้างประมาณ 4 ไมล์ ซึ่งนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเกิดจากการที่ชั้นดินบนผิวดวงจันทร์ถูกพลิกและรบกวน

ข้อมูลจาก LRO ยังบ่งชี้ว่า ชั้นดินบนผิวดวงจันทร์ลึกประมาณ 2 เซนติเมตร ถูกวัสดุจากการชนพลิกกลับใหม่ทุกประมาณ 80,000 ปี เร็วกว่าที่เคยประเมินไว้ ทำให้นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่ารอยเท้าของนักบินอวกาศโครงการ Apollo จะไม่ได้คงอยู่ตลอดไป

การค้นพบครั้งนี้มีความสำคัญต่อแผนสร้างฐานมนุษย์บนดวงจันทร์ของนาซา เพราะข้อมูลเกี่ยวกับเศษวัสดุที่พุ่งออกจากหลุมชนจะช่วยวิศวกรประเมินความเสี่ยงและออกแบบสิ่งปลูกสร้างให้ทนต่อแรงกระแทกได้ดีขึ้น.