คณะกรรมาธิการเศรษฐกิจร่วมของคองเกรส (Joint Economic Committee หรือ JEC) เปิดเผยเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2026 ว่า หนี้รัฐบาลกลางสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นเป็น 40.55 ล้านล้านดอลลาร์ ณ วันที่ 4 พฤศจิกายน สูงกว่าช่วงเดียวกันของปีก่อนถึง 2.46 ล้านล้านดอลลาร์ หรือเพิ่มขึ้นเฉลี่ยวันละ 6,750 ล้านดอลลาร์ คิดเป็นประมาณ 78,179 ดอลลาร์ต่อวินาที หากเฉลี่ยหนี้ทั้งหมดตามจำนวนประชากร จะเท่ากับ 118,587 ดอลลาร์ต่อคน หรือ 300,840 ดอลลาร์ต่อครัวเรือน

หนึ่งในนโยบายสำคัญที่เพิ่มภาระหนี้คือกฎหมายลดภาษีครั้งใหญ่ของทรัมป์ หรือ One Big Beautiful Bill ซึ่งลงนามเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2025 โดยสำนักงานงบประมาณรัฐสภาสหรัฐฯ (Congressional Budget Office หรือ CBO) ประเมินว่า กฎหมายฉบับนี้จะทำให้รัฐบาลขาดดุลงบประมาณเพิ่มขึ้น 3.4 ล้านล้านดอลลาร์ระหว่างปี 2025–2034 และเมื่อรวมภาระดอกเบี้ยอีก 718,000 ล้านดอลลาร์ จะเพิ่มภาระการคลังรวมประมาณ 4.1 ล้านล้านดอลลาร์

ขณะที่รัฐบาลต้องกู้เงินเพิ่ม ประชาชนกลับต้องรับภาระค่าครองชีพจากสงครามอิหร่าน ซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2026 และทำให้การขนส่งน้ำมันผ่านตะวันออกกลางหยุดชะงัก ราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้นส่งผลโดยตรงต่อผู้ใช้รถยนต์ รวมถึงธุรกิจขนส่งและผู้ผลิตสินค้า ซึ่งต้องแบกรับต้นทุนพลังงานที่เพิ่มขึ้น และอาจผลักภาระบางส่วนไปยังผู้บริโภค

ผลการศึกษาของศูนย์วิจัยพลังงานและอากาศสะอาด (CREA) ในฟินแลนด์ พบว่า นับตั้งแต่สงครามอิหร่านเริ่มขึ้นจนถึงกลางเดือนตุลาคม ผู้บริโภคชาวอเมริกันต้องจ่ายค่าพลังงานเพิ่มขึ้นเฉลี่ยถึง 471 ดอลลาร์ต่อคน เทียบกับค่าเฉลี่ยทั่วโลกที่เพิ่มขึ้นเพียงประมาณ 60 ดอลลาร์ต่อคน โดยสหรัฐฯ เป็นประเทศที่ผู้บริโภคได้รับผลกระทบด้านค่าใช้จ่ายพลังงานสูงที่สุดจากการศึกษาครั้งนี้

นอกจากค่าน้ำมันแล้ว คนอเมริกันยังเผชิญปัญหาสินค้าราคาแพงจากนโยบายภาษีนำเข้าของทรัมป์ โดยผู้นำเข้าและผู้ผลิตต้องจ่ายภาษีเพิ่มขึ้นสำหรับสินค้าหรือชิ้นส่วนจากต่างประเทศ ก่อนส่งผ่านต้นทุนบางส่วนไปยังราคาขาย ทำให้ประชาชนต้องจ่ายแพงขึ้นในการซื้อสินค้าหลายประเภท รวมถึงสินค้าที่ผลิตในสหรัฐฯ แต่ใช้วัตถุดิบหรือชิ้นส่วนจากต่างประเทศ

งานวิจัยของธนาคารกลางสหรัฐฯ สาขานิวยอร์ก ซึ่งปรับปรุงเมื่อเดือนกันยายน 2026 พบว่า ภาษีนำเข้าของทรัมป์ในปี 2025 ถูกส่งผ่านไปยังราคาสินค้าผู้บริโภคประมาณ 26 เปอร์เซ็นต์ของอัตราภาษีที่เพิ่มขึ้น โดยผลกระทบบางส่วนเกิดขึ้นทันทีจากราคาสินค้านำเข้า ขณะที่ต้นทุนทางอ้อมจากวัตถุดิบและชิ้นส่วนต่างประเทศอาจใช้เวลานานถึง 9–12 เดือนกว่าจะสะท้อนออกมาในราคาสินค้า

ข้อมูลเงินเฟ้อล่าสุดจากกระทรวงแรงงานสหรัฐฯ เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ยังพบว่า ดัชนีราคาผู้บริโภคเดือนตุลาคมเพิ่มขึ้น 0.4 เปอร์เซ็นต์จากเดือนก่อนหน้า โดยราคาอาหารเพิ่มขึ้น 0.5 เปอร์เซ็นต์ และราคาพลังงานเพิ่มขึ้น 0.7 เปอร์เซ็นต์ สะท้อนแรงกดดันต่อค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของประชาชน โดยเฉพาะครอบครัวที่มีรายได้จำกัด ซึ่งต้องแบ่งเงินจำนวนมากไปกับค่าอาหาร ที่อยู่อาศัย และการเดินทาง

ขณะเดียวกัน สำนักงานงบประมาณรัฐสภาสหรัฐฯ รายงานเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายนว่า รัฐบาลกลางขาดดุลงบประมาณถึง 2 ล้านล้านดอลลาร์ในปีงบประมาณ 2026 เพิ่มขึ้นจากปีก่อน 217,000 ล้านดอลลาร์ หรือ 12 เปอร์เซ็นต์ โดยรายจ่ายรัฐบาลเพิ่มขึ้น 386,000 ล้านดอลลาร์ ขณะที่รายได้เพิ่มขึ้นเพียง 169,000 ล้านดอลลาร์ ส่วนหนึ่งมาจากภาระดอกเบี้ยหนี้สาธารณะและกิจกรรมทางทหารของกระทรวงกลาโหม

สำนักงานตรวจสอบบัญชีรัฐบาลกลาง (GAO) ยังเปิดเผยว่า ในปีงบประมาณ 2026 รัฐบาลสหรัฐฯ ต้องแบกรับต้นทุนดอกเบี้ยจากหนี้รวมประมาณ 1.4 ล้านล้านดอลลาร์ โดยเงินจำนวนมหาศาลนี้เป็นภาระผูกพันที่รัฐบาลต้องจ่ายให้เจ้าหนี้ และยิ่งเพิ่มแรงกดดันต่องบประมาณที่สามารถนำไปใช้ด้านการศึกษา สาธารณสุข การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน และการช่วยเหลือประชาชน

หนี้รัฐบาลที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องยังมีผลต่อชีวิตประชาชนผ่านตลาดเงินและอัตราดอกเบี้ย เพราะเมื่อรัฐบาลต้องออกพันธบัตรเพื่อกู้เงินมหาศาล อาจสร้างแรงกดดันให้ดอกเบี้ยระยะยาวอยู่ในระดับสูง คนที่ต้องการซื้อบ้านจึงเสี่ยงต้องจ่ายค่าผ่อนรายเดือนแพงขึ้น ผู้ซื้อรถยนต์ด้วยเงินกู้ต้องจ่ายดอกเบี้ยมากขึ้น ขณะที่ผู้ประกอบธุรกิจขนาดเล็กต้องเผชิญต้นทุนการลงทุนสูงขึ้น ส่วนครัวเรือนที่มีหนี้บัตรเครดิตอยู่แล้วก็ยังต้องรับมือกับภาระดอกเบี้ยในระดับสูง

ปัญหายังมีแนวโน้มยืดเยื้อ โดย CBO คาดการณ์ว่า หนี้รัฐบาลที่ประชาชนและนักลงทุนถือครองจะเพิ่มจากประมาณ 101 เปอร์เซ็นต์ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศในปี 2026 เป็น 120 เปอร์เซ็นต์ในปี 2036 ขณะที่ภาระดอกเบี้ยสุทธิที่รัฐบาลต้องจ่ายอาจเพิ่มเป็น 2.1 ล้านล้านดอลลาร์ต่อปี และสัดส่วนหนี้ยังมีแนวโน้มสูงขึ้นไปจนถึงปี 2056 สะท้อนว่าผลกระทบทางเศรษฐกิจจากหนี้รัฐบาลอาจเป็นภาระต่อประชาชนอเมริกันไปอีกหลายสิบปี.