การเสียชีวิตของ สตีเวน แม็คคลัสกีย์ อายุ 40 ปี คุณพ่อลูกสองจากเซาธ์บอสตัน เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2026 เพราะถูกบันไดเลื่อนหนีบเสื้อผ้าและดึงจนขาดอากาศหายใจที่สถานีเดวิส ในเมืองซอมเมอร์วิลล์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ยังคงเป็นประเด็น “ปัญหาสังคม” ที่มีการวิพากวิจารณ์จนถึงวันนี้

โดยภาพจากกล้องวงจรปิดของสถานี แสดงให้เห็นว่า แม็คคลัสกีย์ติดอยู่บริเวณด้านล่างของบันไดเลื่อนที่ยังทำงานอยู่ นานกว่า 20 นาที ก่อนเจ้าหน้าที่ของระบบขนส่งจะเข้ามากดปุ่มหยุดฉุกเฉิน และนำตัวเขาส่งโรงพยาบาลในสภาพหมดสติ โดยแม็คคลัสกีย์ เสียชีวิตในอีกสิบวันต่อมาระหว่างอยู่ในอาการโคม่า 

อุบัติเหตุเกิดขึ้นเพราะเสื้อผ้าของแม็คคลัสกีย์ถูกดึงติดเข้าไปในกลไกบันไดเลื่อน จนรัดคอทำให้เขาขาดอากาศหายใจ อีกทั้งการเคลื่อนที่ของบันไดเลื่อนยังทำให้เกิดบาดแผลรุนแรงบริเวณหลังและลำตัวด้วย แต่ขณะนี้สาเหตุการเสียชีวิตของผู้เคราะห์ร้ายรายนี้ยังไม่มีการเปิดเผยอย่างเป็นทางการ

สถานีข่าว เอ็นบีซี 10 บอสตัน รายงานความคืบหน้าของเหตุการณ์นี้เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ว่าขณะเกิดเหตุร้ายขึ้นนั้น มีผู้โดยสารมากกว่าสิบคนขึ้นและลงบันไดเลื่อน โดยผ่านแม็คคลัสกีย์ที่นอนอยู่ที่บันไดเลื่อนไปแบบไม่สนใจ ไม่กดปุ่มหยุดฉุกเฉินหรือแจ้งขอความช่วยเหลือ 

แมรี ฟลาเฮอร์ตี มารดาของผู้เสียชีวิต กล่าวว่า ครอบครัวรู้สึกเจ็บปวดหลังเห็นคลิปเหตุการณ์ดังกล่าว พร้อมระบุว่า “ถ้ามีใครสักคนหยุดดูเขาแค่นาทีเดียว เขาอาจยังมีชีวิตอยู่” 

แคทเธอรีน แซนเดอร์สัน ศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยา จากวิทยาลัยแอมเฮิร์สต์ ของแมสซาชูเซตส์ อธิบายว่า เหตุการณ์ลักษณะนี้มักเกิดจากแนวคิดที่เรียกว่า diffusion of responsibility หรือการกระจายความรับผิดชอบ ซึ่งผู้คนคิดว่าคนอื่นน่าจะเข้าช่วยเหลือแทน จึงไม่มีใครลงมือทำอะไร 

ศ.แซนเดอร์สัน เตือนด้วยว่า สังคมยุคปัจจุบันเริ่มเคยชินกับการเดินผ่านเหตุผิดปกติ โดยคิดว่า “ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง” มากขึ้นเรื่อยๆ

“ยิ่งคนอื่นอยู่เยอะ สมองมนุษย์ยิ่งลดความรู้สึกว่าเราต้องเป็นคนลงมือเอง” ศ.แซนเดอร์สัน กล่าว.