เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2026 สำนักข่าวเอพี ได้เปิดเผยบันทึกภายในของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองและศุลกากร (ICE) ที่ให้อำนาจเจ้าหน้าที่ของไอซ์ใช้กำลังบุกเข้าที่พักอาศัยของประชาชนโดยไม่ต้องมีหมายศาลที่ลงนามโดยผู้พิพากษา ซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแปลงหลักปฏิบัติครั้งใหญ่ของหน่วยงานผู้รักษากฎหมายสหรัฐฯ ที่เคยปฏิบัติตามบทบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐฯ ครั้งที่ 4 รวมถึงเป็นการล้มล้างคำแนะนำที่ชุมชนผู้อพยพได้รับมานานหลายปี

บันทึกภายในดังกล่าว บอกว่าเจ้าหน้าที่สามารถใช้กำลังเข้าบุกที่พักอาศัย โดยอาศัยเพียงหมายที่ทางไอซ์ออกเอง เรียกว่า administrative warrant เพื่อจับกุมบุคคลที่ต้องการ

ความเปลี่ยนแปลงดังกล่าวเกิดขึ้นในช่วงที่รัฐบาลทรัมป์เร่งขยายการจับกุมผู้อพยพทั่วประเทศ โดยส่งเจ้าหน้าที่หลายพันนายลงพื้นที่เป้าหมายในหลายเมือง รวมถึงมินนิอาโปลิส ที่กระแสการชุมนุมต่อต้านไอซ์ กำลังปะทุรุนแรง

ตลอดเวลาที่ผ่านมา หน่วยงานช่วยเหลือผู้อพยพ นักกฎหมายด้านสิทธิ และรัฐบาลท้องถิ่น ได้แนะนำประชาชนว่าไม่จำเป็นต้องเปิดประตูให้เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง เว้นแต่จะมีหมายศาลที่ลงนามโดยผู้พิพากษามาแสดง ซึ่งแนวทางดังกล่าวมีรากฐานจากคำวินิจฉัยของศาลสูงสหรัฐฯ ที่โดยทั่วไปห้ามเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายเข้าบ้านประชาชนโดยไม่ได้รับอนุญาตจากศาล

ข่าวบอกด้วยว่า บันทึกฉบับนี้ ไม่ได้ถูกเผยแพร่ในวงกว้าง แต่ถูกนำไปใช้เป็นหลักในการฝึกอบรมเจ้าหน้าที่ไอซ์ที่เพิ่งได้รับการว่าจ้าง แทนเอกสารการฝึกอบรมที่เป็นลายลักษณ์อักษรที่เคยใช้มา

ส่วนหนึ่งของบันทึกที่ลงนามโดย ทอดด์ ไลออนส์ ผู้อำนวยการรักษาการของไอซ์ ลงวันที่ 12 พฤษภาคม 2025 ระบุว่า เจ้าหน้าที่ไอซ์สามารถใช้กำลังเข้าบ้านและจับกุมผู้อพยพได้ โดยอาศัยเพียงหมายทางปกครอง (administrative warrant) หรือแบบฟอร์ม I-205 หากบุคคลนั้นมีคำสั่งเนรเทศขั้นสุดท้ายจากผู้พิพากษาด้านอิมมิเกรชั่น, คณะกรรมการอุทธรณ์คนเข้าเมือง หรือผู้พิพากษาศาลแขวงหรือผู้พิพากษาไต่สวน

“เจ้าหน้าที่ต้องเคาะประตูก่อน แสดงตัวและแจ้งเหตุผลในการเข้าพื้นที่ รวมถึงจำกัดช่วงเวลาเข้าบ้านระหว่างหลัง 06.00 น. และก่อน 22.00 น. และต้องเปิดโอกาสให้ผู้อยู่อาศัย “มีโอกาสอันสมเหตุสมผลในการปฏิบัติตามกฎหมาย” แต่หากไม่สำเร็จ บันทึกระบุว่า เจ้าหน้าที่สามารถใช้กำลังเข้าพื้นที่ได้” บันทึกระบุ

ข่าวบอกด้วยว่าความเปลี่ยนแปลงนี้มีแนวโน้มสูงที่จะเผชิญกับการท้าทายทางกฎหมาย และเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากกลุ่มสิทธิมนุษยชน รวมถึงรัฐและรัฐบาลท้องถิ่นทั่วไป.